2019, het jaar van Rembrandt

Ik werd in november benaderd door uitgever Luitingh-Sijthoff met de vraag of ik wilde aansluiten bij de blogtour van ‘Het spel van licht en donker’, een roman over de jonge Rembrandt van Matthias Rozemond.

Blogtours en ARDNAS passen niet bij elkaar, maar nadat ik het persbericht las, was ik wel nieuwsgierig geworden naar deze (historische) roman. Ik las de roman en besloot vervolgens nog even met mijn beschouwing te wachten tot het Rembrandt jaar echt zou starten.

Rembrandt van Rijn werd op 15 juli 1606 geboren te Leiden en stierf op 4 oktober 1669 te Amsterdam, het is dit jaar 350 jaar geleden dat Rembrandt overleed, 2019 is uitgeroepen tot ‘Rembrandt & De Gouden eeuw jaar’.

‘Het spel van licht en donker’ opent met een quote van R.W. Emerson

Every artist was first an amateur

Ralph Waldo Emerson was een essayist en leefde in de negentiende eeuw, de quote is goed gekozen bij deze roman.

‘Het spel van licht en donker’ begint in 1617, eindigt in 1633 en bestaat uit zeven delen. We leren de jonge Rembrandt, dan 14 jaar oud, kennen als hij (of liever gezegd, iemand anders) kattenkwaad uithaalt. De verteller is alwetend, en ik snap deze keuze van de auteur, je kijkt als het ware mee over de schouder van Rembrandt. Je merkt tijdens het lezen dat de auteur veel tijd heeft besteed aan alle details, historische feiten zijn verweven met fictie. Wat ik knap vind is dat Rozemond Rembrandt levendig heeft neergezet, ik heb diverse schilderijen van Rembrandt in musea gezien, op internet regelmatig naar zijn zelfportretten gekeken maar Rembrandt ging nooit echt voor mij leven, deze roman bracht hier verandering in.

Een groot deel van de roman gaat over de relatie tussen Rembrandt en Jan Lievens, zij delen een atelier, een leven en inspireren elkaar, op Wikipedia wordt hun relatie afgedaan als ‘Jan Lievens, die bekend is omdat hij in zijn jonge jaren nauw met Rembrandt samenwerkte, fijn dat Rozemond hem meer eer geeft.

Historische roman
‘Het spel van licht en donker’ leest vlot weg, te vlot naar mijn zin en dat is mijn enige kritiek, ik houd van literatuur, de verschillende lagen, het onderzoeken en uitzoeken, maar dit vind ik niet in deze roman terug, dit wist ik van te voren, ik las het persbericht vooruit, en het feit dat ik dit boek toch gelezen heb, zegt voldoende, ik heb er plezier aan beleefd.
Wie geen literatuur zoekt in een historische roman, raad ik aan om dit boek vooral te lezen. Uiteindelijk heeft dit boek mij in beweging gekregen, tijdens de afgelopen kerstvakantie heb ik bij de bibliotheek geruime tijd zitten bladeren in een aantal boeken over Rembrandt en zijn schilderijen. Ik kan de website van de auteur (klik) ook aanraden, daar staat nog meer informatie over Rembrandt en deze roman.

Nog meer Rembrandt
Wist je dat de auteur Onno Blom al enige tijd bezig is met een biografie over de jonge Rembrandt? Hij schrijft er regelmatig over in zijn columns in de Volkskrant.

Afgelopen week volgde ik met veel belangstelling het programma van Jan Six, ‘Six over Rembrandt‘, in vijf korte afleveringen vertelt Jan Six (inderdaad een nazaat van Rembrandts goede vriend Jan Six I) meer over Rembrandt en zijn leven. Ook keek ik zaterdagavond naar de opening van het Rembrandt jaar op NPO1, klik ook op de tweet hieronder, een leuk onderdeel van deze opening.


Het spel van licht en donker – Matthias Rozemond  – 2018 – 365 pagina’s –
Luitingh-Sijthoff – ISBN 978 90 245 76814  recensie-exemplaar ontvangen


gebruikte bronnen: logo Rembrandt jaar en Wikipedia (R.W. Emerson)

4 gedachten over “2019, het jaar van Rembrandt

  • februari 6, 2019 om 1:16 pm
    Permalink

    Ook ik zag de serie met Six over Rembrandt en de opening van het Rembrandtjaar. Terzijde: ook naar Het geheim van de meester kijk ik graag en naar Project Rembrandt. Ik vind een historische roman ideaal om meer te weten te komen over de persoon achter een schilder bv. En zo ook gemakkelijker de feiten te onthouden. Zolang de stijl en het taalgebruik op niveau zijn kan ik daar best van genieten. Het hoeft niet altijd literatuur te zijn. Waar ligt de grens trouwens. Dat is een vraagstuk op zich. 😐

    Beantwoorden
    • februari 6, 2019 om 6:00 pm
      Permalink

      Ik vind ‘Project Rembrandt’ ook leuk om te kijken, al valt het niveau me een beetje tegen. Er zijn toch genoeg amateurschilders te vinden met wat meer ervaring.

      Verder sluit ik me bij Jannie aan wat historische romans betreft. Dit boek staat dan ook zeker op mijn lijstje. Het doet me ook een beetje denken aan ‘Ander licht’ van Rosita Steenbeek, wat over de Amersfoortse schilder Matthias Withoos gaat. Dat is ook geen literatuur, maar wel fijn om te lezen.

      Beantwoorden
      • februari 6, 2019 om 8:36 pm
        Permalink

        Leuk dat jij dit programma ook kijkt! Oh echt, ik vind het wel leuk om hun groei te zien, en wellicht waren dit al de beste kandidaten?

        Beantwoorden
    • februari 6, 2019 om 8:27 pm
      Permalink

      Het geheim van de meester is een van mijn favoriete tv programma’s, zo boeiend programma. Project Rembrandt vind ik ook leuk, mooi om de ontwikkeling van de deelnemers te zien. Qua literatuur, dat is inderdaad een vraagstuk op zich 😉

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: