De allerleukste leesclub

Jannie van Mijn boekenkast attendeerde mij laatst op de ‘Week van de leesclub’ die gehouden wordt van 28 januari tot en met 3 februari 2019.

Ik heb begin dit jaar mijn account bij Hebban -één van de deelnemers van ‘Week van de leesclub’ verwijderd, ik ben simpelweg geen lezer voor ‘online clubjes’. Via mijn huidige account op Goodreads heb ik mij wel eens aangesloten bij een Goodreads groep, het leek mij leuk om samen met anderen een boek te lezen en het vervolgens online te bespreken in dezelfde groep, maar ik ben daar niet handig in, lezen en praten op commando is zeg maar niet mijn ding.

Ik heb nu in totaal vier keer een boek samen gelezen met (een groep) collega blogger(s), en dat vond ik superleuk om te doen, ik begin in het boek wanneer ik daar zin in heb, we spreken een datum af voor het plaatsen van onze recensie of leeservaring en ik kan er zelf voor kiezen wanneer ik het klaar zet op mijn site, als het op de afgesproken datum maar klaar staat.

Vorig jaar gaf ik mij, met enig enthousiasme, op voor een leesclub via de plaatselijke bibliotheek. Na een telefoongesprek van een half uur met de afgevaardigde van de leesclub werd het mij al duidelijk, het bespreken van een boek vind ik leuk (logisch als je bedenkt dat ik een website over literatuur heb) maar het samen bespreken van een boek ligt mij niet, mijn manier van lezen past daar niet bij en het past ook niet bij mij als persoon.

Hoe lees ik
Ik ontdekte begin vorig jaar pas het boek ‘Hoe lees ik’ van Lidewijde Paris en het was een feest der herkenning, onze manier van lezen komt aardig overeen en sinds ik vorig jaar Lidewijde Paris heb ontmoet tijdens de Boekenweek durf ik met potlood in mijn eigen boeken te schrijven, ik gebruikte altijd tientallen post-its en deze gebruik ik nu alleen nog om een pagina te markeren. Ik schrijf notities in boeken, noteer de leidraad maar ik let niet zo zeer op de stijl, al noteer ik wel of ik de verteller vertrouw (vooral als het boek in ik-vorm is geschreven), verder vraag ik mij af wat de auteur mij probeert te vertellen en waarom hij/zij heeft gekozen voor deze setting en personages, maar ik wil geen antwoord van de auteur op deze vragen, ik zoek het zelf in het boek en vind ik het antwoord niet, prima. Je zou kunnen concluderen dat ik al lid ben van de allerleukste leesclub, ik bespreek de boeken die ik lees middels mijn notities immers met mijzelf?

 

Hoe fictie werkt
Vorige week had ik wat tijd over na een afspraak in het leescafé in de bibliotheek en ik stond doelloos naar wat boeken te staren totdat ik ‘Hoe werkt fictie’ zag staan en de tekst op de achterflap sprak mij aan:

Hoe fictie werkt laat zien hoe romans en verhalen in elkaar zitten: het gaat in op vertelperspectief, op het juiste gebruik van details, op hoe een personage wordt opgebouwd, op dialogen, realisme en stijl. James Wood, een van de meest prominente literaire critici van onze tijd, buigt zich over de vraag hoe dat eigenlijk in zijn werk gaat: het schrijven en lezen van literaire fictie. Wat bedoelen we precies wanneer we zeggen dat we een personage ‘kennen’? Wanneer is een detail veelzeggend? Wanneer werkt een metafoor? Hoe waarheidsgetrouw is realisme?

Het boek ging mee naar huis en wie weet is dit boek een mooie aanvulling op het boek van Lidewijde Paris?


bron foto: Hebban

15 gedachten over “De allerleukste leesclub

  • januari 29, 2019 om 4:47 pm
    Permalink

    Tja Sandra je hebt het in elk geval al een keer geprobeerd en je weet dat het niets is. Ik merk dat als ik het allemaal bij mezelf hou, vooral het zelf leuk zal hebben, maar niet geconfronteerd wordt met buiten de box lezen (er is immers keus genoeg). Natuurlijk kan ik via sociaal media en blogs wel boekentips krijgen en andere leeservaringen lezen, maar ik geef het toch een kans. Juist vanmorgen naar een leesclub in oprichting gegaan in de bibliotheek. Oeff ze kozen inderdaad niet mijn Nederlands literatuur favorieten, maar nu heb ik wel een stok achter de deur om Wees onzichtbaar te lezen.
    Overigens Hoe fictie werkt, lijkt mij ook een leuk boek.

    Beantwoorden
    • januari 29, 2019 om 5:44 pm
      Permalink

      Ik moet eerlijk zeggen dat ik maar van vier bloggers tips overneem en daar ben jij er één van. Ik heb een sterke voorkeur voor Nederlandse literatuur en dat las de leesclub waar ik mij bij wilde aansluiten juist weer niet (het woord literatuur is op meerdere manieren uit te leggen blijkbaar). Enorm leuk dat jij een leesclub gevonden heb en wat jij zegt, je hebt nu een stok achter de deur om bepaalde boeken te lezen, deel je later je ervaringen met je leesclub?

      Beantwoorden
  • januari 29, 2019 om 5:33 pm
    Permalink

    We zijn het weer eens ;-). Ik was twee jaar lid van de plaatselijke leesclub met Nederlandse literatuur, ideaal zou je denken. Niet dus, de manier zoals wij boeken analyseren kenden ze niet en ze wilden er ook niet voor open staan. Toen ben ik hier zelf een cursus gaan geven om de analyse van literaire teksten aan te leren op een laagdrempelig niveau. Voor degenen die enthousiast meededen ging er een wereld open. Ik heb de cursisten daarna nog 3 jaar begeleid in hun leesclub, maar daarna moesten ze het zelf verder doen. Er waren ook enkele cursisten bij die al in een leesclub zaten en het geleerde daar verder gingen verspreiden. Het voorbereiden kostte me zoveel tijd, dat ik niet meer aan zelf lezen toe kwam. Toen ben ik er mee gestopt, in de wetenschap dat een leesclub zoals waar ik graag bij aan zou sluiten, hier moeilijk te vinden is. Bovendien heb ik geen zin meer in verplichtingen. Ik vond het samen een boek lezen zoals we dat dit jaar deden ook heel plezierig. Veel vrijheid en toch elkaars leeservaringen kunnen vergelijken. Bovendien krijg ik genoeg input van de blogs van de anderen, om andere keuzes te maken dan ik anders zou doen wellicht.

    Beantwoorden
    • januari 29, 2019 om 8:09 pm
      Permalink

      Oh wat balen zeg dat zij niet open stonden voor onze manier van lezen maar wat enorm fijn dat je cursussen hebt gegeven, dat lijkt mij zo tof en inderdaad, zoiets kost veel tijd, alle voorbereidingen, jeetje.
      Ja dat heb ik ook, Jeanine en Lalagè leest verrassen mij bijvoorbeeld vaak met titels die ik zelf niet zou uitkiezen maar als ik hun recensie lees dan plaats ik het boek alsnog op mijn lijstje, zo leuk om af en toe eens flink verrast te worden.
      Ik vond zelf Leestweeps een leuke online leesclub, ik heb een aantal keer meegedaan maar als ik denk aan al het werk dat zij vooraf hebben, poeh…. en ze zijn helaas al een poosje niet meer online geweest op Twitter, jammer.

      Beantwoorden
  • januari 29, 2019 om 7:57 pm
    Permalink

    Herkenbaar. Ik dacht bij allemaal boekenwurmen terecht te komen, maar blijk zelf de ergste te zijn, samen met een docente Nederlands. Een paar leden lezen amper meer dan de boeken die we bespreken, als ze die al uit krijgen. Daarom heb ik overwogen om naar een andere leesgroep uit te kijken, maar dan kom je al snel tussen de gepensioneerden en ik vind het wel heel leuk om contact te hebben met leeftijdsgenoten en het samen gezellig te hebben. Dat je dan boeken moet lezen die je zelf nooit zou kiezen, levert vaker een positieve verrassing dan een teleurstelling op. Bovendien vind ik het erg verrijkend om te horen hoe anderen het boek ervaren hebben, net als bij het lezen van blogs.

    Stiekem gun ik jou een leesclub van medegravers 😉

    Beantwoorden
    • januari 29, 2019 om 8:17 pm
      Permalink

      Nou precies, je verwacht toch dat er echte boekenwurmen in zo’n leesclub zitten, zo jammer! Dat had ‘mijn’ leesclub ook en ze vertelde vooraf al dat twee dames de boeken zelden op tijd uit hebben, het leek mij op een gegeven moment eerder een theekransje en daar heb ik er al genoeg van 😉
      Ha, wie weet wat ik nog eens tegenkom inderdaad, ik vond Leestweeps trouwens ook altijd erg leuk maar het lijkt erop dat zij zijn gestopt?

      Beantwoorden
      • januari 30, 2019 om 8:24 am
        Permalink

        Ik weet niet meer hoe het precies is gegaan, maar ze zochten naar opvolgers en die kwamen er niet. Toen heeft Nikkie het nog een keer in haar eentje gedaan, maar daarna niet meer. Zoiets. Wel jammer, want het was leuk, maar ik vond het niet de ideale manier van een boekbespreking. Dan zouden we beter eens met z’n allen naar Zeeland kunnen afreizen en dan samen met Jannie een boekenclub houden 😉

        Beantwoorden
        • januari 30, 2019 om 1:56 pm
          Permalink

          Dat laatste lijkt mij wel wat hihi 😉 Ik vond het leuk dat je via de Leestweeps ook andere leesfanaten leerde kennen op Twitter, het schept toch een band.

          Beantwoorden
  • januari 30, 2019 om 8:26 am
    Permalink

    Ik twijfel al lange tijd of ik een leesclub zal zoeken, want aan één kant lijkt het me echt leuk. Aan de ander kant, als ik jullie ervaringen zo lees…. Dat je een online leesclub niet heel leuk vindt, kan ik me wel voorstellen. Als ik toch voor een clubje ga, wil ik ook directe interactie, een echt gesprek gaat dan toch flitsender dan een online discussie, vind ik..

    Beantwoorden
    • januari 30, 2019 om 1:58 pm
      Permalink

      Ja precies, maar vindt maar gelijkgestemden, dat valt nog niet mee 😬 Ik zag op Instagram dat er in België een ‘stille’ leesclub is, niet samen een boek bespreken maar samen lezen (en dan gewoon je eigen boek, niet gezamenlijk), dat vind ik zo leuk klinken, twee uur in volledige rust lezen.

      Beantwoorden
  • januari 30, 2019 om 5:04 pm
    Permalink

    James Wood is een absolute koning: wat hij allemaal in een boek leest is zonder meer indrukwekkend. Hij heeft me echt de ogen geopend. Ik las dat boek een paar jaar voor Hoe lees ik? – ook erg goed, minder diepgravend, maar daardoor wel toegankelijker en door de opzet heel uitnodigend om zelf mee te doen, wat natuurlijk erg leuk is. Ben benieuwd te lezen wat je van Wood gaat vinden.

    Beantwoorden
    • januari 30, 2019 om 9:13 pm
      Permalink

      Ik word nu nog nieuwsgieriger naar het boek van James Wood Just, leuk, ik ga er snel in beginnen.

      Beantwoorden
  • januari 30, 2019 om 7:35 pm
    Permalink

    Erg leuke ontdekking wat de allerleukste leesclub is. Die had ik niet aan zien komen. 🙂
    Sowieso echt gelijkgestemden vinden voor iets of in ieder geval aanvullend valt niet mee voor wat dan ook, is mijn ervaring. En boeken lezen valt daar dan ook onder.
    Maar het echt samen lezen in stilte klinkt zalig.

    Beantwoorden
    • januari 30, 2019 om 9:17 pm
      Permalink

      Dat is mijn ervaring ook. Ja hè, ik zou mij gelijk aansluiten bij zo’n ‘stille’ leesclub.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: