Nederlands-Indië #1 – RECENSIE Argentijnse Avonden – Carolijn Visser

Eind mei beantwoordde ik de #50books vraag: ‘Welke boeken neem jij mee op vakantie’ (lees hier terug), ik koos dit jaar voor het thema ‘Nederlands-Indië’ en deel vandaag mijn eerste leeservaring uit een reeks van (voorlopig) drie boeken met dit thema.

Argentijnse-avonden Nederlands-Indië #1 - RECENSIE Argentijnse Avonden - Carolijn Visser
Argentijnse avonden – Carolijn Visser, Augustus – 2012 – ISBN 9789045705200

Nederlands-Indië; zolang als ik mij kan herinneren heeft het mijn interesse gehad maar ik heb werkelijk geen idee waar dit vandaan komt? Misschien omdat ik als meisje van een jaar of acht foto’s van Simon Tahamata boven mijn bed plakte (tot grote hilariteit van mijn vader) of wellicht omdat ik een VOC stad woon waar de geschiedenis van de VOC nog steeds ruimschoots aanwezig is?

Ik heb tot eind jaren 90 veel boeken over Nederlands-Indië gelezen maar las er de laatste jaren nog maar weinig over. Dit jaar kwam daar verandering in met o.a. De tienduizend dingen van Maria Dermoût en Argentijnse avonden van Carolijn Visser en over dat laatste boek ga ik het vandaag hebben.

Ik las Argentijnse avonden van Carolijn Visser -een non-fictie verhaal- tijdens mijn vakantie afgelopen maand, ik leende het e-book via de bibliotheek en las het in een paar dagen uit.

Argentijnse avonden gaat over de (uiteindelijke) emigratie van Rinus van Mastrigt met zijn dochters, van Nederland naar Argentinië, toch speelt een gedeelte van het boek zich af in Nederlands-Indië.

Het boek begint met consul Ida van Mastrigt in Argentinië. Zij bereidt zich voor op de komst van (destijds nog) Koningin Beatrix, Prins Willem-Alexander en Prinses Maxima aan de Hollandse kolonie Tres Arroyos. Van Mastrigt was als een (bijna) verweesd kind (met haar zusje Miep) naar Argentinië gekomen.

In 1937 begint de vader van Ida, Rinus van Mastrigt, aan een barre fietstocht van Rotterdam naar Nederlands-Indië om daar werk te vinden, iets wat in die tijd in Rotterdam amper nog lukte. De fietstocht is lang, onderweg verloopt niet alles even soepeltjes.

Rinus trouwt in Batavia met Ida en al snel wordt Ida geboren en daarna haar zusje Miep. Hun huwelijk verslechterd als de oorlog uitbreekt. Rinus denkt zijn geluk in Argentinië te vinden en laat uiteindelijk zijn dochters (via Nederland) komen. Inmiddels zijn de kinderen vervreemd van hun vader.

Rinus van Mastrigt komt niet sympathiek over, hij houdt zijn blik star vooruit, ziet amper wat er om hem heen gebeurt en is vooral bezig met zijn werk. Met dit werk wil hij een bestaan opbouwen voor hem en zijn twee dochters, maar het lijkt alsof hij hun bestaan soms vergeet?

Argentijnse avonden leest als een trein, maar ik bleef mijzelf maar afvragen wat het doel was van alle losse gebeurtenissen, waar leidt het toe? Aan het eind van dit boek had ik nog steeds geen idee, de feiten klopten (data + gebeurtenissen (ja, ik ben zo’n type dat Wikipedia bij de hand houdt bij een non-fictie verhaal)), maar toen ik het boek uit had kwam het geheel niet samen, ook niet toen ik het boek herlas, ik was het spoor bijster, letterlijk inmiddels, want waar draaide dit boek nu om, was het de emigratie, het eenzaam zijn, de kloof tussen jong en oud of toch het geloof?

Het gedeelte over Nederlands-Indië vond ik fijn lezen, de opbouw was goed, de feiten klopten (data + gebeurtenissen), maar de samenhang met de rest van het boek ontbrak voor mij.

Nederlands-Indië

De verschrikkelijke Jappenkampen, de wanhoop, aan alles merk je later dat Rinus een behoorlijk trauma heeft opgelopen in zijn tijd in Nederlands-Indië maar daar werd niet over gesproken, het werd zoals zoveel zaken destijds, met de mantel der liefde bedekt.

Ik vond het in eerste instantie een tikkeltje lastig, ik was niet enthousiast over Argentijnse avonden, een boek kan lezen als een trein, als ik de samenhang mis, is zo’n boek dan wel een leeservaring* waard? Ik besloot uiteindelijk van wel, simpelweg omdat dit boek onderdeel is van een thema, laat ik Argentijnse avonden eruit, wat blijft er dan van het thema Nederlands-Indië over, slechts twee boeken?

Na Argentijnse avonden begon ik in het volgende boek met het thema Nederlands-Indië: De tienduizend dingen van Maria Dermoût. Ik hoop begin volgende week mijn leeservaring te plaatsen en anders komt mijn leeservaring zeker in september online (want augustus = Maand van de klassieker). In september lees ik trouwens De tolk van Java van Alfred Birney en ik ben benieuwd hoe ik dit boek ga ervaren.

Heb jij Argentijnse avonden gelezen, wat vond jij van dit boek?

 

4 gedachten over “Nederlands-Indië #1 – RECENSIE Argentijnse Avonden – Carolijn Visser”

  1. Ja, ik las het en heb toch een andere mening. Misschien komt het omdat jij te veel verwachtte van het Nederlands-Indië stuk en ik vooral geïnteresseerd was in het Argentijnse deel van het verhaal? Of omdat Carolijn Visser vooral het bizarre verhaal over Rinus leven wilde vertellen? Het is geen roman en de bedoeling die te schrijven heeft ze ook niet gehad (zoals ze ook in Brands met boeken vertelde). Wel kreeg ze de eerste prijs van de Bob den Uylprijs voor reisboeken 2013. (Voor een citaat uit Brands en de motivatie van de jury, zie mijn recensie: https://mijnboekenkast.blogspot.com/2013/05/carolijn-visser-argentijnse-avonden.html )

    1. Ik had inderdaad in een interview met Carolijn Visser gelezen dat Argentijnse avonden om het leven van Rinus van Mastrigt draait en dat was één van de redenen waarom ik dit boek juist uitgekozen heb. Ik was op zoek naar een boek/verhaal waarin Nederlands-Indië in de periode eind jaren 30 en begin jaren 40 van de vorige eeuw in aan bod kwam en daar past Argentijnse avonden prima in. Die periode in Nederlands-Indië heeft Rinus voor mijn gevoel heel erg gevormd en dat is wat ik hoopte terug te vinden in het boek en dat is gelukt, juist ook in het gedeelte over o.a. Argentinië bleef hij onlosmakelijk verbonden met Nederlands-Indië.

  2. Hoi Sandra, evenals Jannie vond ik “Argentijnse avonden” een prachtig boek. Ik snap ook niet goed waarom je juist dit boek hebt gekozen voor je thema over Nederlands Indië. Dat is maar een klein deel van het verhaal. Ik ben sowieso een heel groot fan van Carolijn Visser. Ik vind haar de meest interessante nog levende Nederlandse schrijver en heb volgens mij al haar boeken gelezen. Van een aantal van haar boeken heb ik een korte bespreking op mijn blog staan, oa van dit boek, “Selma” en “Tibetaanse perziken”, volgens mij ook haar drie mooiste boeken. Groetjes, Erik

    1. Dank voor je reactie Erik! Ik heb juist Argentijnse avonden gekozen omdat ik eindelijk eens iets van Carolijn Visser wilde lezen, ik wilde naast de drie romans die ik in eerste instantie koos, een non-fictie (reis)verhaal erbij betrekken voor de afwisseling en achteraf vind ik dat nog steeds een goede keuze, Nederlands-Indië komt ruimschoots aan bod in Argentijnse avonden, vooral de periode (eind jaren 30 / begin jaren 40 van de vorige eeuw) waar ik naar op zoek was. Ik vind het boek goed, het leest fijn, alleen de samenhang ontbreek voor mijn gevoel. Ik zal later deze week even jouw recensies opzoeken, dankjewel voor de tip!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.