RECENSIE – Hemelvaart van Judith Koelemeijer

Onlangs las ik ‘Hemelvaart’ van Judith Koelemeijer, een boek dat al jaren op mijn te lezen boeken lijst stond en toen ik een zeer net exemplaar in de kringloopwinkel tegenkwam nam ik het mee en besloot het nu eindelijk eens te lezen.

Hemelvaart - Judith Koelemerijer - Atlas Contact - 2013
Hemelvaart – Judith Koelemerijer – Atlas Contact – 2013

Het verhaal op de achterkant

Zomer 1985. Zes meisjes vieren vakantie op de Griekse eilanden. Ze hebben net eindexamen gedaan en het leven lijkt één grote belofte. Totdat er de laatste nacht een ongeluk gebeurt. Met vijf meiden, zes rugzakken en een doodskist keren ze naar huis terug. In Hemelvaart ontrafelt Judith Koelemeijer dit dramatische verhaal uit haar jeugd. Wat deed de dood van haar vriendin Annette met het leven van de betrokkenen? En waarom lopen hun herinneringen aan die fatale nacht zo uiteen? Hemelvaart is een aangrijpend verhaal over vriendschap, schuld en de pijn van het volwassen worden.

Hemelvaart is een waargebeurd verhaal over zes meiden die op vakantie gaan naar Griekenland en uiteindelijk -na een dramatisch ongeval- keren er slechts vijf meiden terug naar Nederland. Ik was erg benieuwd hoe deze vijf meiden het dramatisch ongeval en de reis hadden beleefd, ieder op haar eigen manier en met een eigen invulling? En hoe hebben zij hierna hun leven weer opgepakt?

De auteur schreef bij terugkomst uit Griekenland al haar verhaal op maar het duurde toch nog vele jaren voordat zij haar verhaal aan ons vertelde. Ze begint en gaat op zoek.

Ik moet dit verhaal vertellen, in een laatste poging het onbelangrijke te begrijpen.

Het boek bestaat uit vijf delen en tijdens het lezen leer je zowel de auteur, Annette, haar ouders en broer en in een later stadium enkele van de andere vriendinnen kennen. Het boek is geschreven in ik-vorm (logisch, de auteur vertelt over haarzelf) en dit maakt dat het verhaal heel persoonlijk en dichtbij voelt. Ik vind het lastig om dieper op het verhaal in te gaan in mijn recensie, ik ben bang dat ik dan per ongeluk teveel vertel waardoor je het boek niet meer blanco leest, vandaar deze wat korte introductie.

Mooie zinnen en wat viel mij op:

Een mooie observatie op pagina 33: Annette plaatste een jongen hoog op een voetstuk als zij hem leuk vond, maar hij begon haar ook al snel weer te vervelen…

Misschien zal ook die hevige verliefdheid haar stemming de laatste avond hebben bepaald. Amantes amentes, verliefden zijn verdwaasden… Ik kan me indenken dat de verliefdheid haar overmoedig maakt, op het roekeloze af.

Mooie zin op pagina 58

In één weekeinde werd onze vriendschap jaren ouder.

Rein is zijn dochter kwijt (pagina 149)

Het had, goed beschouwd, geen enkele zin, zo bedacht hij zich meer dan eens. Hij was zijn dochter kwijt. Elke dag voerde hem verder weg van de laatste keer dat hij haar had gezien.

Koelemeijer begint op de Jelburg. Bij aanvang krijgt iedereen een stuk papier waarop zij de indruk van de eerste dag moeten schrijven, na een half jaar zouden ze dit herhalen en werd hun groei zichtbaar.

‘Jelburg, eerste dag,’ schreef ik uiteindelijk bovenaan. En dan ‘Annette is dood. En ik moet beginnen. Ik weet niet waaraan en waarom. Gisteren was er een optreden van KT’ers, die doen Kreatieve Therapie. Met een echt swingende band en iedereen danste. Ik heb ook gedanst’.

Jaren later vindt de auteur dat papier terug tussen haar dagboeken. Ze begreep niet hoe ze een week na Annettes dood kon dansen in het Baarnse bos. Ik vind dat juist niet onbegrijpelijk, het laat eerder zien hoe veerkrachtig mensen zijn?

Op pagina 166 vertelt Yvonne (mooi!)

‘Het bijzondere van Annette was dat ze niemand belastte met haar vrijheidsdrang,’ zei Yvonne, ‘Ze had niks te bewijzen, hoefde zichzelf niet te forceren. Ik heb nooit het gevoel gekregen dat ze mij maar een stijve trut vond, ook al ervoer ik de vakantie heel anders dan zij.’

Langzaamaan ontvouwt zich het verhaal, hoe heeft iedereen deze periode beleeft, niet alleen de vijf meiden maar ook de Griekse en Duitse jongens? Lukt het Koelemeijer om iedereen op te sporen? Soms kon ik ‘Hemelvaart’ niet wegleggen, het boek leest als een trein maar op andere momenten móest ik het wel wegleggen omdat ik er emotioneel van werd, de gevoelens zijn zo mooi en intens omschreven!

Is ‘Hemelvaart’ een aanrader of niet? Ja, dit is typisch weer zo’n boek waarvan ik denk, waarom las ik het niet eerder?

Heb jij Hemelvaart van Judith Koelemeijer al gelezen?

Deze video vond ik op Youtube:

Voeg dit boek toe op Goodreads of Hebban

4 gedachten over “RECENSIE – Hemelvaart van Judith Koelemeijer”

  1. Bijzonder verhaal hè? Je hebt het mooi beschreven. Ik heb mijn eigen recensie nog eens nagelezen. Het verhaal stond me nog wel bij, maar toch is dat teruglezen soms wel nuttig: het ging weer helemaal leven. Dit is zo’n boek dat je nog lang bij blijft. Het besef dat het geen fictie is, maakt dat het nog meer impact heeft op de lezer, vermoed ik.

    1. Dankjewel Jannie! Dat denk ik ook, en volgens mij heeft het daarom ook meer impact. Ik ga gelijk even jouw recensie lezen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.