RECENSIE – Het goede leven van Annegreet van Bergen

Ik volg Marcella van Atlas Contact al enige tijd op Instagram (sterker nog, wij volgen elkaar op Instagram) en ik zag in haar Instagram stories dat zij enige tijd geleden bij het Museum van de 20e eeuw was op het Oostereiland in Hoorn, mijn woonplaats, hoe leuk is dat?!

Het goede leven - Annegreet - Atlas Contact - ISBN 9789045036731
Het goede leven – Annegreet van Bergen – Atlas Contact – ISBN 9789045036731

Marcella was daar samen met een crew om foto’s te nemen voor ‘Het goede leven’ van Annegreet van Bergen, een goed gekozen plek wat mij betreft. Afijn, van het één kwam het ander en ik vroeg aan Marcella of ik ‘Het goede leven’, net als het vorige boek van Annegreet van Bergen (‘Gouden jaren‘), mocht lezen en recenseren voor mijn blog. Na enige tijd viel ‘Het goede leven’ op mijn deurmat en oh wat is het een leuk boek!

Het verhaal op de achterkant

Nederland is in korte tijd rijker geworden dan we ooit voor mogelijk hadden gehouden. Nieuwe wetenschappelijke inzichten en technische mogelijkheden zorgden ervoor dat de wereld letterlijk en figuurlijk werd opengebroken. Met bromfiets of auto kwamen we steeds verder van huis. Televisie bracht onbekende landen en volkeren de woonkamer binnen. Van Bergen laat met nieuwe observaties en anekdotes zien hoe de sterke naoorlogse groei het leven in Nederland onherkenbaar heeft veranderd. De tijd is voorbij dat verloofde stellen jaren moesten sparen voor hun uitzet of dat mensen maanden op een telefoonaansluiting moesten wachten. Welke vrouw wordt nu nog ontslagen als ze gaat trouwen? En wie biedt zijn gasten nog een rokertje aan?

Over de auteur

Annegreet van Bergen (1954) is econoom en journalist. Eerder schreef ze De lessen van burn-out (2000), Mijn moeder wilde dood (2010) en ‘Gouden jaren’ (2014), dat 100 weken in de bestsellerlijst stond. Het werd 37 keer herdrukt, werd genomineerd voor de Libris Geschiedenis Prijs en de NS Publieksprijs en won de Hebban Publieksprijs (bron: Atlas contact)

Het thema van ‘Het goede leven’ is -net als in ‘Gouden Jaren’- de economische groei.

Het boek bestaat uit 5 hoofdstukken welke zijn onderverdeeld in:

  1. De wereld breekt open (o.a. vervoer, buurtwinkels, vakantie en muziek)
  2. Vóór de huidige overvloed (o.a. spelen zonder speelgoed, sparen en boeken)
  3. Zonder de kennis en kunde van nu (o.a. sanatorium, roken en tanden poetsen)
  4. Steeds minder ongelijk (o.a. avondschool, Dolle mina en ziekenfonds)
  5. Uitgekomen dromen (o.a. veilig kraanwater en comfortabel wonen)

Het boek begint met een korte inleiding, ‘Gouden jaren’ was volgens de auteur niet compleet, er viel meer te vertellen over de achter ons liggende veranderingen. Van Bergen heeft trouwens praktische verwijzingen toegevoegd aan het boek, wanneer iets later in het boek meer uitgebreid benoemd wordt, word je daar op gewezen, handig!

Na het lezen van het boek kan ik zeggen dat ik het eens ben met Van Bergen, ja, er viel meer te vertellen over de achter ons liggende periode. Nu heb ik ‘Gouden jaren’ niet meer in mijn bezit (ik heb het letterlijk stukgelezen), dus ik kon het niet vergelijken maar dit boek is mijns inziens een enorm goede aanvulling, Van Bergen voegt hier en daar een grapje toe (‘de zondagse steek houdt geen week’, dat zei mijn moeder ook altijd, vooral als ik de sokken weer eens niet goed gestopt had (ik was er geen held in ben ik bang en op zondag ging ik liever naar buiten om te spelen)) en de foto’s in het boek -veelal aangeleverd na de oproep van Atlas Contact, brengen het boek nog meer tot leven.

Het boek levert veel herkenning bij mij op, oh ja, zusterflats, dat weet ik nog, wij woonden naast een ziekenhuis, ik vond vooral de kapjes die zij op hun hoofd droegen interessant want hoe bleven die dingen zitten (met haarspeldjes ontdekte ik later) en vanuit de berm, zittend op een plaid met mijn broer, mijn ouders op opklapbare tuinstoeltjes en dan maar kijken naar het overige verkeer. Tegenwoordig moet je daar niet aan denken, en van het verkeer zal je weinig zien vanuit de berm door de vangrail en de snelheid van de auto’s van nu (mits je autopech hebt, heb je ook niks te zoeken in de berm).

De oproepen via de Wereldomroep, wij luisterden daar trouw naar al zaten wij gewoon thuis op de bank, het was voornamelijk interessant. Toen mijn ouders van een zwart-wit televisie overstapten naar een kleurentelevisie schijn ik ‘Juffrouw Ooievaar heeft rode lippenkleurtjes op’ geroepen te hebben terwijl ik voor het eerst naar De Fabeltjeskrant keek in kleur. Ik kreeg als tiener trouwens een oude zwart-wit televisie op mijn slaapkamer (in de tijd van de ‘piraten’), ik heb heel wat horrorfilms daarop gekeken, om de één of andere reden zijn enge dingen op televisie minder eng als je het in zwart-wit kijkt en van zender veranderen was nogal een dingetje, het had geen drukknoppen, alleen een draaiknop.

Dingen die ik heb geleerd door ‘Het goede leven’:

  • De verruimde openingstijden van winkels begon al in 1996 (ik dacht later)
  • Het hebben van een televisie was tevens nuttig, vooral voor (eenzame) ouderen, dan was het niet zo stil in huis
  • Pockets (boeken) kwamen in Nederland pas op de markt in de jaren 50 (Querido!)
  • Vroeger mocht een werknemer gereedschap lenen van de baas (bijv. een elektrische boormachine)
  • Dat ik een makkelijk leven heb dankzij onze moderne wasmachine (man, wat een ellende was dat vroeger toch, al wist ik dit al door de verhalen van mijn moeder)

Voor mijn recensie van ‘Het goede leven’ ben ik niet over één nacht ijs gegaan, nadat ik het zelf gelezen had heb ik het uitgeleend aan een vriendin, zij was net zo enthousiast als ikzelf, een feest der herkenning en tevens leverde het een aantal leuke gespreksonderwerpen op, bij ons was de VARA-gids was een echte no-go (‘die rooie…..)’, maar Sonja Barend werd wel bij ons thuis bekeken.

Ik kan mij voorstellen dat het voor familieleden of vrienden ook een superleuk cadeau is om te geven en om er naderhand nog eens met hen over te praten (ik heb ‘Gouden Jaren’ zelf meerdere keren cadeau gedaan). Ook kan ik mij voorstellen dat het voor (oudere) somatische cliënten in een verpleegtehuis leuk is om uit voorgelezen te worden, waar een gewoon leesboek soms niet genoeg boeit, zijn zowel ‘Gouden jaren’ als ‘Het goede leven’ zeer geschikt, vooral ook omdat het steeds korte hoofdstukjes betreft.

‘Het goede leven’ schept absoluut geen beeld in de trant van ‘vroeger was alles beter’, het schept een realistisch beeld van vroeger maar andersom is ook het geval, het heden wordt niet afgeschilderd als ‘we hebben het nu zo goed’, de kredietcrisis wordt zelfs genoemd in het boek.

Ik vond het hoofdstuk over boeken zeer interessant en voor boekenliefhebbers zeker een aanrader! Ben je nieuwsgierig geworden door mijn recensie, lees dan hier een leesfragment.

Ga jij ‘Het goede leven’ ook lezen of heb jij het al gelezen?

 

Ik wil Atlas Contact hartelijk danken voor het toesturen van dit recensie-exemplaar. Voor het recensiebeleid op Sandra leest, klik hier

5 gedachten over “RECENSIE – Het goede leven van Annegreet van Bergen”

  1. Ik vermoed dat ik iets te jong ben om het een feest van herkenning te laten zijn… en weet niet of het dan nog wel zo boeiend is om te lezen. Ik denk dat ik liever een roman lees die in die tijd speelt.

    Laatst bedacht ik al dat ik graag historische romans lees, maar dat dat meestal over minstens een paar eeuwen geleden gaat. Nu met Anna Karenina ben ik in 1877 en met Paustovski las ik over het begin van de twintigste eeuw, maar waar blijven de boeken die zich afspelen in bijvoorbeeld het interbellum? Misschien moet ik maar weer eens een boek lezen uit die tijd, want de laatste keer was op de middelbare school, toen ik uit elk decennium van de 20ste eeuw een boek moest kiezen voor het mondeling eindexamen. Ik voel een leesproject aankomen…. maar eerst mijn reis door de provincies afmaken 😉

    1. Ik denk dat je daar inderdaad net te jong voor bent (feest der herkenning) maar juist omdat je graag historische romans leest (ook mijn favoriete genre) is Het goede leven juist leuk, het schetst samen met Gouden jaren een goed een realistisch beeld van de 20e eeuw, ik vind dat het helpt bij het ‘plaatsen’ en visualiseren van bepaalde dingen in historische romans, ook als deze in een eerdere eeuw plaatsvinden.
      Enne, klinkt inderdaad leuk als een nieuws leesproject 😉

  2. Ik denk dat ik ook iets te jong ben voor het feest der herkenning, maar ik kan ook best genieten van nostalgische plaatjes en alles uit de “goeie ouwe tijd”. Dus toch maar eens kijken of ik deze boeken in de bib kan lenen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.