RECENSIE – Anna Boom van Judith Koelemeijer

Zeven (boeken)bloggers, waaronder ikzelf, plaatsen vandaag hun recensie van ‘Anna Boom’ van Judith Koelemeijer.

Anna Boom – Judith Koelemeijer – Uitgever Atlas Contact – ISBN 9789046702895

Ik wilde gelijk meedoen omdat ik na het lezen van Hemelvaart erg nieuwsgierig was naar de overige boeken van Judith Koelemeijer.

Anna Boom is het tweede boek van Judith Koelemeijer en het boek kwam uit in 2008. Het vertelt het verhaal van de heldin Anna Boom. Iedereen heeft van Hannie Schaft gehoord maar niet veel mensen kennen het verhaal van Anna Boom, terwijl het minstens even indrukwekkend is geweest wat zij tijdens de Tweede Wereldoorlog in Boedapest heeft gedaan. Zij heeft daar geruime tijd, als medewerker van het Zweedse Rode Kruis (Zweden trachtte neutraal te blijven tijdens de Tweede Wereldoorlog) Joodse mensen geholpen aan een visum voor Zweden waardoor zij niet in vernietigingskampen of werkkampen terecht kwamen. Zij verstopte deze mensen o.a. in haar kamer in een pension, zij liep hierbij zelf continu gevaar maar ging hier mee door tot het bittere eind.

Het verhaal start in 1942 met Anna die terug wil naar Hongarije alwaar haar minnaar woont, daarna wordt het verhaal chronologisch verteld vanaf het moment dat haar ouders elkaar hebben ontmoet. Als lezer vind ik het prettig als het verhaal op deze manier verteld wordt, het geeft mij rust tijdens het lezen.

De vader van Anna overlijdt een aantal maanden na haar geboorte en de relatie tussen moeder en dochter is bijzonder te noemen. Moeder Annie wil het liefst voor Anna zorgen, of zij nu 3 jaar oud is of 30 jaar oud, Anna heeft -net als haar vroeg overleden vader- zwakke longen. Als zij uit wandelen gaan neemt haar moeder een schapenbontje mee om op een bankje te leggen zodat Anna hier op kan zitten en met vesten, sjaals en warme kousen probeert haar moeder haar angst te bezweren, maar deze liefde werkt verstikkend voor Anna, want het stopt niet als zij ouder wordt.

Onderstaande zin van pagina 23 geeft het mooi weer, haar moeder lag in een kliniek om aan te sterken en zij stuurt Anna (een kind nog) een kaart:

Mijn popje, wat ben je toch een grote dame dat je nu kaarten van mij krijgt. Blijf je lief liggen als Hanna je neus schoonmaakt? En stil zitten kleine schat als Hanna je bolletje met brandewijn doet.

Anna is naar haar eerste vriendje Karl toe al onverschillig, ze lijkt de aandacht fijn te vinden maar het onderhouden van een band interesseert haar niet echt, alsof zij zich niet wil binden. Dit staat haaks op haar opvoeding, ze gedraagt zich in gezelschap keurig, heeft de juiste omgangsvormen maar toch ontbreekt er iets waardoor zij zo onverschillig reageert. Enige tijd later ontmoet zij Géza, zij werkt inmiddels bij een theater en geeft hem op verzoek Duitse les. Ondanks dat hij getrouwd is krijgen zij een relatie met elkaar, het komt op mij over als een eenzame liefde, zijn vrouw krijgt een kind, het kind van hun beiden mag niet geboren worden en na een heftige gebeurtenis raken zij steeds verder van elkaar verwijderd.

Zo mooi als de eerste periode in 1942 na haar terugkomst in Boedapest is, zo heftig wordt het als Duitsland Boedapest bezet in 1944. Nadat zij een vriendin (Dóra) al het mogelijke ziet proberen om haar zieke vader uit de gevangenis te krijgen, waarbij zij ook nog een Joodse secretaresse helpt, ziet Anna in dat zij hier aan wil mee doen, ze gaat werken voor het Zweedse Rode Kruis en met gevaar voor eigen leven redt zij meerdere Joodse mensen.

Inmiddels verstopt zij zich haast voor de brievenstroom van haar moeder, ze kan niets delen over haar leven op dat moment (pagina 76):

Het lukte Anna niet om meer te vertellen. Ze had zich te lang voor haar moeder verstopt. Nu wist ze niet meer hoe ze zich moest openstellen.

Na het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog is het leed nog niet over, velen weten niet de weg terug naar huis te vinden, treinen rijden niet omdat de rails vernietigd zijn tijdens de oorlog en bij elke landsgrens heb je een visum nodig.

Het leven van Anna blijft roerig, zij ontmoet Robert Faure met wie zij een langdurige relatie lijkt te hebben, iets waar haar moeder blij om is maar ook deze relatie verloopt moeizaam van de kant van Anna. Daarbij praat zij nooit over hetgeen zij heeft meegemaakt tijdens de oorlog, zoals zovelen heeft zij dit hoofdstuk afgesloten, maar toch blijft zij niet voor eeuwig zwijgen…….

Aan de ene kant geeft non-fictie mij altijd rust als lezer, ik hoef niet na te gaan of de verteller betrouwbaar is, ik hoef geen raadsel op te lossen, ik geef mij simpelweg over aan het boek en lees het. Toch gaf Anna Boom mij soms een onrustig gevoel, ik had de neiging om dingen te checken (niet alleen de neiging, ik gaf er zelfs aan toe), en steeds als ik een pagina of 30 gelezen had, had ik even tijd nodig om e.e.a. te verwerken voordat ik weer verder las. Er komen veel personages voor in het boek die soms verderop in het verhaal terug komen waardoor ik al gauw besloot een namenlijst bij te houden, als een soort houvast voor mijzelf.

Ik heb bewondering voor de levenslust van Anna Boom, sommigen zullen haar als een flierefluiter omschrijven; ze heeft meerdere liefdes gekend toch duurde het lang voordat ze de ware liefde vond, ik had soms meelij met haar, ze kwam onrustig over, leek nergens te kunnen aarden, wat niet gek is als je lange tijd nooit een eigen plek hebt gehad op deze wereld.

Ik vond Anna Boom een mooi en gedetailleerd boek en ik ben blij dat ik het nu gelezen heb! Ik kan niet wachten om te lezen wat mijn collega (boeken)bloggers over Anna Boom geschreven hebben, jullie kunnen hun recensies hieronder lezen (klik op de naam):

Er volgt binnenkort nóg een recensie van een boek van Judith Koelemeijer op mijn blog: ‘Het zwijgen van Maria Zachea’. Sue en ikzelf hadden al eerder afgesproken om dit boek samen te lezen en recenseren voor onze blogs, we hebben het opgeschoven voor ‘Anna Boom’, en onze recensies van ‘Het zwijgen van Maria Zachea’ komen in december of januari 2019 online, zo leuk!

Momenteel werkt Judith Koelemeijer aan de biografie van Etty Hillesum (1914-1943) schrijven. Lees hier meer (+ bron).

Heb jij Anna Boom al gelezen en wat vond jij van dit boek?

Heb jij een idee voor een samenleesproject met mij, laat het mij dan hieronder in de comments weten, óók als jij geen blog hebt. We kunnen elkaar bijvoorbeeld ook mailen tijdens het lezen, dat lijkt mij superleuk (een soort mini-leesclub)!

 

Ik heb dit boek geleend bij de bibliotheek.

11 gedachten over “RECENSIE – Anna Boom van Judith Koelemeijer”

  1. Volgens mij was de start iets anders 😉 Sue ontdekte ongelezen boeken in haar kast, somde de lijst op en wilde er ekelen van gaan lezen in december. Daar stond Anna Boom ook bij. Die stond bij mij ook ongelezen in de kast. Ik stelde haar voor die samen te lezen. Vond ze een goed idee en toen sloten anderen, waaronder Lalagè zich aan.
    Een mooie recensie. Leuk om te zien hoe de focus bij jou totaal anders ligt dan bij mij. Ben benieuwd naar de andere blogs. Ik vind Maria Zachea haar beste boek.

    1. Ik heb mijn tekst aangepast Jannie, dank voor de oplettendheid en de opheldering 🙂 ik ga nu snel naar jouw blog, ik ben zo benieuwd naar jouw recensie!

  2. ‘Het zwijgen van Maria Zachea’ is een heel ander verhaal, maar ook de moeite waard om te lezen. Voor mij staat alleen nog Hemelvaart op m’n lijstje, wat me bijzonder lijkt, omdat het over herinneringen van de schrijver zelf gaat.

    1. Ik denk dat jij Hemelvaart ook erg mooi zal vinden, het ligt inderdaad nog dichterbij de auteur en zij laat in Hemelvaart heel mooi zien hoe herinneringen, ook van haar zelf, lijken te veranderen in de loop van de jaren. Veel leesplezier alvast!

  3. Heel erg leuk om te lezen wat jij van het boek vond, Sandra. ‘Het zwijgen van Maria Zachea’ blijft voor mij haar beste boek. Jannie en ik zijn het eens. 😉 Ik ben nu heel benieuwd naar de biografie over Etty Hillesum.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.