RECENSIE – Dat wat overblijft van Thomas Heerma van Voss

Ik lees graag Literaire Juweeltjes, het zijn leuke kennismakingen met (voor mij) nieuwe auteurs en soms tref ik het en schrijft één van mijn favoriete auteurs zo’n Literair Juweeltje, zie hier ‘Dat wat overblijft’ van Thomas Heerma van Voss.

Dat-wat-overblijft-ThHvV RECENSIE – Dat wat overblijft van Thomas Heerma van Voss
Dat wat overblijft – Thomas Heerma van Voss – Literair Juweeltje – 2016 –
ISBN 978-90-8516-427-2

 

De tekst op de achterkant

Je hebt jong talent en jong talent, en je hebt indrukwekkend jong talent. Thomas Heerma van Voss behoort (overigens net als zijn broer Daan!) tot de laatste categorie. Hij kreeg terecht veel lof voor zijn eerste verhalen en romans: ‘De derde persoon’, ‘De allestafel’, ‘Stern’ en de met zijn broer geschreven thriller ‘Ultimatum’. In dit Literaire Juweeltje een speciaal voor deze reeks geschreven verhaal over een man, een leraar en vader, die van school wordt gestuurd vanwege liederlijke verdenkingen van pedofilie. In het verhaal ziet de man voor het eerst sinds jaren weer eens zijn dochter, bij een optreden van haar band. Een explosief en dreigend moment, het verhaal broeit van de eerste tot lang na de laatste bladzijde.

Hans Stolz is (bijles)leraar bij Leerbuddy. Zijn vrouw is enige jaren geleden overleden en het contact met zijn -dan nog- thuiswonende dochter verloopt wat stroef. Als hij verdacht wordt van pedofilie, stelt het hoofd van Leerbuddy voor om ‘de toestand’ te onderzoeken, al is het maar om de ouders gerust te stellen en hiermee bagataliseert hij de zaak. Hij stuurt Stolz vervolgens eenmalig door naar een bedrijfspsycholoog maar uiteindelijk wordt Stolz van school gestuurd. Het contact met zijn dochter is verslechterd en uiteindelijk hebben zij geen contact totdat zij een uitnodiging voor de presentatie van haar debuut-EP naar hem stuurt.

Ik vind Stolz een wat suffe (bijles)leraar, hij voelt de behoefte om zich overal en nergens voor te verklaren: in het onverwachte interview bij de presentatie van zijn dochter’s debuut-EP maar ook op kantoor bij het hoofd van Leerbuddy (dat inmiddels De Ooievaar heet). Doordat het verhaal vanuit een onbetrouwbaar perspectief wordt verteld is het onmogelijk te weten of alles dat verteld wordt ook echt gebeurd is, tel daar de vele overpeinzingen van Stolz bij op en je bent het spoor bijster.

De auteur presteert het om in slechts 64 pagina’s een broeierig en verstikkend verhaal te schrijven, ik raak in de ban van de waarheid, maar van welke waarheid? Ik maak niet vaak mee dat een auteur met zo weinig tekst zoveel vertelt en je vervolgens in verwarring achterlaat.

Ik heb al eerder verteld dat ik een recensie-boek vaak direct een tweede keer lees als ik het boek uit heb. Ik hoopte bij de tweede keer te ontdekken of het nu waar was of niet, ik heb daarna nogmaals de hele tekst uitgepluist, letterlijk deze keer……. het antwoord mogen jullie zelf ontdekken.

Mooie zinnen en wat mij opviel

Op de eerste pagina, Stolz is onderweg naar de debuut-EP presentatie van zijn dochter, maar over welke risico’s heeft hij het?

In zijn broekzak zit, behalve de uitnodiging voor vanavond, een stadsplattegrond. Eigenlijk kent hij de weg uit zijn hoofd, maar hij wil geen risico’s nemen.

Stolz heeft een flashback, hier denk ik als lezer, wat is de bedoeling van de verteller, waarom benadrukt de verteller dit soort dingen zo?

Voor de zekerheid schudde Stolz bij iedere vraag resoluut zijn hoofd.

En

Drie uur, langer is hij niet in Amsterdam geweest. Drie uur – hij heeft geen idee waar ze toe dienden, waarom Anna wilde dat hij hierbij was. Steeds sterker krijgt hij het idee dat de afgelopen jaren een voorspel waren, en dat zijn ware straf zich vandaag voltrok.

Ik houd van de schrijfstijl van Thomas Heerma van Voss, de hoofdpersonen in zijn boeken vind ik vaak een tikkeltje suf maar tegelijkertijd voel ik toch een zweem van symphatie en soms enige genegenheid voor hen en daarmee brengt hij mij in verwarring, keer op keer. Dat wat overblijft telt slechts 64 pagina’s maar het bevat een volledige roman met opbouwende spanning en een broeierige en verstikkende sfeer, mocht jij dit Literaire Juweeltje ergens tegenkomen, koop het en lees het, ik beloof je dat je hier geen spijt van krijgt!

Ik lees momenteel Plaatsvervangers van dezelfde auteur, uiteraard zal ik een recensie schrijven voor mijn blog. Welk boek van Thomas Heerma van Voss las jij onlangs?

6 gedachten over “RECENSIE – Dat wat overblijft van Thomas Heerma van Voss”

  1. Na Dat wat overblijft had ik echt het idee om meer van hem te gaan lezen, maar het is er nog niet van gekomen. Ik denk dat ik toch eerst nog maar eens dit boekje lees, want jij geeft me er toch weer een nieuw perspectief op. Het verhaal is zo wurgend, dat je vergeet op te letten wat de auteur precies met je uithaalt. Het nogmaals lezen met het laatste boek van Lidewijde Paris in mijn achterhoofd moet helemaal een belevenis zijn.
    Ken je overigens deze serie van het Literatuurmuseum? https://literatuurmuseum.nl/verhalen/vier-schrijvers Lijkt me echt iets voor jou.

    1. Ik vond het vooral in dit boek heel sterk Jannie, ik ben altijd alert op (o.a.) irritante personages in een boek, wat probeert de auteur hiermee te verbloemen, waarvan probeert hij mij af te leiden? Een vriendin zei laatst tegen mij dat ik een boek lees alsof het een kruiswoordpuzzel is, het komt aardig in de buurt 😉
      Oh dank voor de link, ik kende het nog niet, tof!

    1. Ha en ik heb nog nooit iets van Daan gelezen (welk boek raad jij mij aan?). Ik zou De allestafel (mijn recensie volgt in september) en Stern als eerste lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.