RECENSIE – De Allestafel van Thomas Heerma van Voss

Ik las De Allestafel van Thomas Heerma van Voss in het begin van dit jaar en vervolgens herlas ik het boek een poosje geleden zodat ik er nu een recensie over kon schrijven. Daarmee is gelijk mijn ‘verzameling’ compleet, ik heb nu alle boeken (m.u.v. de thriller die hij uitgaf met zijn broer) van Thomas Heerma van Voss gerecenseerd voor mijn blog.

De Allestafel – Thomas Heerma van Voss – Thomas Rap – ISBN 9789400402904

In 2009 debuteerde Thomas Heerma van Voss met ‘De Allestafel’, 2009 was een goed jaar voor literaire debutanten, ook ‘Dorsvloer vol confetti’ van Franca Treur kwam destijds uit en ‘De trompetboom’ van Hannah van Munster.

De Allestafel bestaat uit drie delen en bevat 160 pagina’s.

Al ruim vijftien minuten houdt Mark Oldings drie paar sokken in zijn handen. Het gaat tussen witte sportsokken, een paar gewone witte sokken en een paar zwarte.

Zo begint ‘De Allestafel’ en het boek wegleggen is daarna geen optie meer, want er komen gelijk allerlei vragen bij mij omhoog, wat is dit voor man en waarom worstelt hij met deze malle sokken?

Mark Oldings is hiphoprecensent en verdient zijn geld met het schrijven van recensies over hiphop cd’s, daarnaast probeert hij al enige tijd een roman te schrijven maar het wil niet erg vlotten met het verhaal.

Mark maakt lijstjes, leeft vooral in zijn hoofd en draagt graag witte sokken en daar moet volgens zijn vriendin Yvonne nu eindelijk maar eens verandering in komen, want het dragen van witte sokken is volgens haar ‘zo onvolwassen’. Mark gaat naar een warenhuis en koopt zwarte sokken, dit lijkt een eenvoudige opgave maar niets is minder waar, hij doet hier uren over en gebruikt daarbij een rare logica.

Het bijhouden van lijstjes is op zich geen vreemde gewoonte, totdat je de lijstjes van Mark Oldings aanschouwt, vooral het item ‘interesse in Yvonnes werk tonen’ springt eruit, is dit een uitdaging, een taak of een simpel streven? Yvonne werkt in een veilinghuis en Mark verdiept zich via internet in haar werk want uiteraard vraagt hij niet aan zijn vriendin wat voor werk zij doet, Mark kiest nooit voor de makkelijkste weg.

Verderop in het boek vraagt Yvonne aan Mark of hij zijn verjaardag wil vieren en vraagt wat hij voor zijn verjaardag wil hebben. Hij oppert dat hij een verlanglijstje zal maken (‘een verlanglijstje, je kunt het ook gewoon zeggen?’) en Mark wil geen mensen uitnodigen voor zijn verjaardag terwijl Yvonne graag mensen uit zijn vriendenkring wil leren kennen.

Op Yvonnes gezicht ziet hij teleurstelling. Hij wil haar niet teleurstellen, maar hij wil zijn verjaardag ook liever niet vieren.   

Hij besluit het gesprek met een ‘goed, ik zal mijn vader uitnodigen’, het klinkt bijna als een zoethoudertje?

Mark Oldings markeert zijn verjaardag als een nieuwe levensfase. Na zijn verjaardag besluit hij o.a. de vlag die hij ooit van een buurvrouw heeft geleend terug te brengen en hij realiseert zich opeens dat zijn schoenen nog in snackbar Le Sud liggen, waar hij eerder die dag was. Zonder enige twijfel besluit hij dan maar door te lopen op zijn sokken.

Hoe moeilijk kun je het voor jezelf maken? Als lezer heb je al snel door dat Mark niet spoort, maar dan zijn vriendin Yvonne, zij lijkt het in eerste instantie niet te willen zien al zijn de tekenen overduidelijk. Behalve dat je als lezer meelij voelt met Yvonne, voel je gek genoeg ook meelij met Mark (raar maar ook aandoenlijk) en dat is te danken aan Thomas Heerma van Voss, deze auteur beschikt over het vermogen om je als lezer tegelijkertijd genegenheid als afschuw te laten voelen voor hetzelfde personage.

De auteur schetst karikaturen, de karakters worden niet heel erg uitgediept maar door de weinige maar treffende woorden is dit ook niet nodig, alsof de auteur het overlaat aan zijn lezers en dat vind ik een goede keuze.

De Allestafel vind ik een beklemmend en bijna hysterisch, maar bovenal, een bizar goed debuut, een aanrader!

Mocht jij nog geen boeken van Thomas Heerma van Voss gelezen hebben dan raad ik je aan om vooral met dit debuut te beginnen.

Als jij tot nu toe voornamelijk romans las en weinig literatuur, dan is De Allestafel een goed boek om mee te beginnen, behalve dat er verschillende lagen in het verhaal zitten is het typisch zo’n boek dat je 3 keer kunt lezen en er iedere keer weer andere dingen in zult ontdekken, zowel qua taalgebruik als nieuwe inzichten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.