RECENSIE – Zomervacht van Jaap Robben

Nadat ik eerder dit jaar ‘Birk’ van Jaap Robben las, kon ik niet wachten tot zijn tweede roman ‘Zomervacht’ uitkwam en de vraag die mij het meeste bezighield was, zou ‘Zomervacht’ ook weer vol staan met mooie zinnen?

Zomervacht – Jaap Robben – Uitgever De Geus – ISBN 978904452501

Brian is 13 jaar en leeft met zijn vader Maurice in een stacaravan die zijn vader van een louche stel  huurt op een plek waar geen normaal denkend mens zou willen wonen. Maurice en zijn ex-vrouw hebben de kinderen verdeeld na hun scheiding, hij nam Brian mee, zijn ex-vrouw nam de verzorging van de verstandelijk en lichamelijk gehandicapte Lucien op zich.

Lucien woont in een tehuis en krijgt maar mondjesmaat bezoek van zijn vader en broer. Wanneer de moeder op een onaangekondigde huwelijksreis met haar nieuwe man Didier is vraagt het tehuis tijdens een bezoek of de vader een tijdelijke plek weet voor Lucien. Het tehuis wordt verbouwd en Lucien moet enige tijd weg. Vader stribbelt eerst nog wat tegen maar zodra hij hoort dat hier wekelijks een som geld bij hoort, wordt hij al snel enthousiast. Lucien wordt gebracht, nadat er enige voorbereidingen zijn getroffen, helaas moet het ziekenhuisbed buiten blijven staan, het past niet in de stacaravan.

Zijn vader laat het al gauw afweten en als lezer verwacht je niet anders, de zorg van Lucien komt grotendeels op Brian neer en ondanks alle tegenslag weet hij zich redelijk staande te houden. Details als flinke poepbroeken ontbreken niet en naast de verzorging van Lucien bloeit er bij Brian een eenzijdige puberliefde op voor Selma, een negentienjarig meisje uit het tehuis van zijn broer. Hij zoekt haar een aantal keer op en er bouwt zich langzamerhand een seksuele lading op.

Het boek speelt in enkele weken af, hier en daar lees je een terugblik, voornamelijk aan de tijd dat de ouders van Brian nog niet gescheiden waren. Van Brian weet je als lezer verder weinig en dat vind ik fijn, ik kleur het beeld dat ik heb van Brian graag zelf in.

De tegenstellingen die mij opvielen in Zomervacht zijn: moeder (het goede) en vader (het kwaad) al blijft dat wel een beetje schemerig, moeder komt voor in het boek maar wel vanuit het blikveld van haar dertienjarige zoon dus in hoeverre alles klopt ontdek je als lezer niet, wel kun je er (logischerwijs) naar raden. De functie van de nieuwe huurder (Emile) op het terrein blijft lange tijd achterwege.

Mooie zinnen

Brian bezoekt zijn broer Lucien met zijn vader en komt Selma tegen:

‘Kijk!’ Selma wijst naar haar gezicht. Ze heeft zich opgemaakt als een kind dat nog niet binnen de lijntjes kan kleuren.

Als het busje Lucien naar zijn vader en broer brengt:

Achter hem in het busje schokken en schudden hoofden mee met de hobbels en putten in de weg. Je hoort de roest op de stroeve veren kreunen.

Als Lucien is gearriveerd dan:

Zittend (Brian) op het afstapje van de stacaravan lees ik Luciens gebruiksaanwijzing.

Na een lange nacht wordt het ochtend, wat een prachtige zin:

De nacht begint al lichtblauw te worden.

Brian brengt een bezoek aan de nieuwe huurder Emile, Emile vertelt ‘soms waardeer je mensen meer als ze dood zijn’:

‘Sinds mijn vader stierf, heb ik veel betere gesprekken met hem.’ ‘Geloof je in geesten?’ Nee, nee. Maar zijn graf laat me tenminste uitpraten.’

Een terugblik, moeder arriveert in de zaal waar Lucien ligt:

Met de bal van zijn (Lucien) hand mepte hij op zijn achterhoofd en probeerde zo de woorden van zijn hersens naar zijn mond te slaan.

Brian heeft ruzie met zijn vader gehad, de volgende dag:

Onze ruzie van gisteren lijkt gedoofd. Als we zwijgen in ieder geval. Zodra we praten, voel ik dat het nog gloeit tussen zijn woorden.

En als laatste, Brian gaat kopje onder in een beek:

Met de smaak van de beek in mijn mond kom ik boven.

Robben heeft er opnieuw voor gekozen om een verhaal te schrijven vanuit een jonge tiener, dat hij hier ijzersterk in is liet hij ons al in ‘Birk’ zien. Je voelt de stress van Brian, hij draait op voor de zorg van zijn iets oudere broer terwijl hij zelf nog maar een kind is. De relatie tussen Brian en zijn vader komt steeds meer op scherp te staan, het beloofde geld van het tehuis lijkt maar niet binnen te komen en de sfeer op het terrein wordt mede door de twee louche eigenaren steeds grimmiger.

Een broeierige sfeer, alles schuurt en wringt en op de achtergrond deint er zachtjes een puberliefde mee: ‘Zomervacht’ in een notendop. Je denkt te weten hoe het verhaal zal verlopen, maar Robben zorgt voor voldoende verrassingen.

Ik heb genoten, ik bleef maar mooie en bijzondere zinnen noteren en ondanks dat het middenstuk af en toe wat traag was, maakt het einde alles meer dan goed. Wellicht doet Robben dit bewust, want ik ervoer hetzelfde bij ‘Birk’, net als je jezelf afvraagt of de vaart nog terugkomt in het verhaal voert Robben de snelheid weer op, fijn!

Als jij genoten hebt van ‘Birk’, dan raad ik je aan om dit boek ook te lezen!

Heb jij ‘Zomervacht’ al gelezen en zo ja, wat vond jij van dit boek?

Hieronder kun je VPRO Boeken terugkijken met o.a. Jaap Robben.

 

Ik leende Zomervacht van Jaap Robben bij mijn plaatselijke bibliotheek.

10 gedachten over “RECENSIE – Zomervacht van Jaap Robben”

  1. Geweldige recensie Sandra! Ik las Birk, zag de tv-uitzending en nu na jouw recensie weet ik zeker dat ik het ooit eens zal moeten lezen. Hij krijgt in elk geval een plaats op mijn prioriteitenlijstje. En wat heb je er weer een mooie zinnen uitgehaald. Heb je het boek twee keer gelezen? Mij lukt het vaak niet bij de eerste keer lezen als het verhaal spannend is.

    1. Dankjewel Jannie! Ja ik heb Zomervacht tweemaal gelezen, de eerste keer las ik het zonder notities te maken, de tweede keer ging ik spitten in de tekst, vooral als ik van een boek een recensie schrijf lees ik het een tweede maal, ik merk dat ik er dan toch weer dingen uithaal die mij de eerste keer niet waren opgevallen.

  2. ik word nu toch wel nieuwsgierig naar dit boek. Ik heb het nog niet gelezen omdat het feit dat een gehandicapte jongen zo maar even tijdelijk in een caravan geplaatst wordt mij nogal onwaarschijnlijk leek (en dat is het ook, want in Nederland zie ik dit niet gebeuren) Maar in boeken kan alles, dus waarom niet. Ik zet ‘m op mijn lijstje. Net als Birk trouwens, ook nog steeds niet gelezen…

    1. Klopt, het zou niet snel in het echt kunnen gebeuren denk ik, normaliter zou er een hele selectie aan vooraf gaan maar ja, zoals jij al zegt, in een boek kan alles 🙂 Ik ben erg benieuwd hoe je Birk en/of Zomervacht vindt, ik hoor het graag!

  3. Zoals eerder gezegd: ik luister naar het boek en ik heb te doen met Brian en Lucien. Je eerste mooie zin vind ik wel leuk om te lezen, want toen ik de zin hoorde, dacht ik meteen ‘mooi’. Grappig wat een zinnetje eigenlijk kan doen. Voorheen lette daar ik nooit zo op, zonde!

    1. Ja bijzonder hè?! Ik noteer mooie zinnen in een apart notitieboekje en bij Zomervacht (en eerder bij Birk) bleef ik mooie zinnen noteren 😉

  4. Nou Zomervacht trekt mij toch niet zo, zeker niet als het voor liefhebbers van Birk is geschreven, want met dat boek had ik al haat-liefde verhouding.
    Nu je in je recensie zegt dat het boek vanuit het tienerperspectief is geschreven, denk ik aan de Nieuwe Kratz van Fred Emmerik, een roman waar veel zinnen vol zitten met spanning. Ik ben benieuwd of jij die kent.

    Wat een vondst: “…zijn graf laat me tenminste uitpraten!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.