RECENSIE – Grand Hotel Europa van Ilja Leonard Pfeijffer

‘Grand Hotel Europa’ kwam uit in december 2018 en werd door het NRC direct uitgeroepen tot ‘het mooiste boek van het jaar’.

 

Hoofdpersoon Ilja Leonard Pfeijffer (absoluut niet te verwarren met de auteur van dit boek) heeft Venetië zojuist verlaten nadat zijn relatie met Clio is verbroken en neemt zijn intrek in Grand Hotel Europa om te overdenken waar het is misgegaan in hun relatie. Zij werden verliefd op elkaar in Genua, vestigden zich in Venetië en maakten samen reizen. Het verhaal over hun liefde wordt tergend langzaam verteld en daarnaast komt Ilja steeds meer te weten over Grand Hotel Europa en zijn huidige bewoners.

Sleutelrol
Piccolo Abdul speelt een belangrijke sleutelrol in het boek, door de gesprekken met hem kom je niet alleen meer te weten over zijn achtergrond, het lijkt ook een weerspiegeling van het hier en nu, over hoe Europa met (gewezen) vluchtelingen omgaat, de piccolo is scherp en treffend neergezet door Pfeijffer.

De romance
Tijdens het lezen van de scenes die zich afspelen in Grand Hotel Europa sijpelt het liefdesverhaal tussen Clio en Ilja door, je wordt telkens meegenomen in hun liefdesgeschiedenis en Pfeijffer vergeet niet om daar ook het aandeel van hoofdpersoon Ilja in te verwerken. Tijdens het lezen over de totstandkoming van de liefde tussen hen verzand ik bijna tussen de zwijmelende woorden, het doet mij bijna denken aan een stuiversroman van weleer, maar de kracht, de zelfstandigheid en eigengereidheid van Clio trekt het verhaal naar het hier en nu, Ilja daarentegen lijkt afwachtend, passend in het verhaal, maar ik begin mij wel een tikkeltje te ergeren aan hem in deze context, om de één of andere reden heb ik daar wel vaker last van tijdens het lezen van de boeken van Ilja Leonard Pfeijffer.

Het hotel
Grand Hotel Europa was ooit een luxe en drukbezocht hotel, nu is of moet ik zeggen, lijkt, het slechts een toevluchtsoord van een paar mensen die nergens anders meer terecht kunnen? De huidige Chinese investeerder heeft zo zijn eigen ideeën, zelden komen zij overeen met de ideeën van de conciërge, de heer Montebello.

Het hotel Grand Hotel Europa lijkt synoniem te staan voor het verval van Europa, en daarnaast is massatoerisme de rode draad in het verhaal en deze toeristen worden –durf ik het hardop te zeggen– bijna genadeloos ontleed, ieder soort toerist komt wel aan bod.

‘Grand Hotel Europa’ van Ilja Leonard Pfeijffer is een ijzersterke roman over alle facetten van de liefde, Europa en massatoerisme, verder houdt Pfeijffer ons met deze roman een spiegel voor en met deze weerspiegeling houdt hij mij behoorlijk bezig, ik verveel mij tijdens het lezen geen enkel moment al blijf ik mij ergeren aan de personage Ilja, hieronder omschrijft hij zijn ochtendritueel:

……. poets ik mijn tanden en spoel ik na met mondwater met salie-extract, doe ik een dagcrème op mijn gezicht en parfumeer ik mijn wangen met een lichte zeezoutlotion’

Het past binnen het verhaal, het zegt iets over de personage Ilja, ik krijg hierdoor een goed beeld van hem, maar toch irriteert het mij (ik krijg trouwens ook een raar visioen over mijn eigen flesje zeezoutlotion dat hier thuis in de badcel staat). Op andere momenten heb ik meelij met hem, ik krijg steeds vaker de indruk dat Clio een loopje met hem neemt en krijg de neiging om hem wat aan te sporen, maar tot wat eigenlijk?

Mooie zinnen
‘Grand Hotel Europa’ staat bomvol prachtige quotes en zinnen. Op de vraag van Abdul waar Ilja vandaan komt zegt hij:

Op die vraag zijn meerdere antwoorden mogelijk,’ zei ik (Ilja).
‘Die zou ik heel graag allemaal willen horen,’ zei hij (Abdul). ‘Maar als dat te veel van uw tijd vergt, kunt u mij misschien het mooiste antwoord geven.’
‘De voornaamste reden waarom ik hier naartoe ben gekomen,’ zei ik, ‘is dat ik de tijd hoop te vinden voor antwoorden

En deze zin:

De Muzen zijn volgens de Griekse mythologie de dochters van Mnemosyne, hetgeen ‘herinnering’ betekent. Clio, die de naam draagt van een van de negen Muzen, is inmiddels ook voor mij waarlijk een dochter van de herinnering geworden, omdat ik haar alleen nog maar met behulp van mijn herinnering tot leven kan wekken.

Ik vond ‘Grand Hotel Europa’ een prachtige roman, de enige afdwalingen die ik heb tijdens het lezen, worden veroorzaakt door de prachtige volzinnen. Ik houd van zijn schrijfstijl, hij is humoristisch en zacht maar op andere momenten scherp en doeltreffend in zijn proza. Verder schetst dit boek simpelweg een realistisch, confronterend en bovenal een bijzonder portret van Europa en zijn inwoners.

Toen ik ‘Grand Hotel Europa’ uit had snelde ik mij naar de boekhandel om ‘Brieven uit Genua‘ (de Privé domein versie) aan te schaffen, nu ik onlangs ‘Peachez een romance’ herlas en deze roman uitlas wilde ik mij nog iets langer onderdompelen in het werk van Ilja Leonard Pfeijffer.


‘Grand Hotel Europa’ – Ilja Leonard Pfeijffer – 2018 – 552 pagina’s –
De Arbeiderspers – ISBN 9789029526227 / recensie-exemplaar ontvangen

Eén gedachte over “RECENSIE – Grand Hotel Europa van Ilja Leonard Pfeijffer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: