Recensie – Mooi doodliggen van A.F.Th. van der Heijden

Mooi doodliggen
Eind mei 2018 wordt tijdens een vergadering van de VN Veiligheidsraad in New York -gewijd aan de ramp met de MX17- het bericht verspreid dat journalist Grigori Moerasko in Kiev is doodgeschoten. Zijn collega journalist en vriend Natan Haandrikman, zelf betrokken bij de ramp met het vliegtuig MX17, zijn ouders zijn hierbij omgekomen, vliegt naar Kiev om de weduwe van Grigori Moerasko bij te staan. Wanneer blijkt dat Grigori Moerasko niet is doodgeschoten maar dat zijn dood in scene is gezet door de Oekraïnse geheime dienst om de Russen te misleiden wordt journalist Moerasko in één adem genoemd met ‘fake news‘, hij verliest hiermee niet alleen zijn geloofwaardigheid als journalist maar ook zijn gezin, alleen Haandrikman blijft achter hem staan.

‘Hij haalt zijn eigen beroepsgroep door de stront.’

Het boek begint met de vergadering van de VN Veiligheidsraad in New York en gaat daarna over in een ‘manuscript’ welke ter hand is gesteld door Yulia Isinbajeva (de weduwe van Moerasko). Het manuscript is geschreven door Moerasko en wordt door Haandrikman vertaald naar het Nederlands onder de titel ‘Mooi doodliggen’.

Het navelpluis van Yulia is een rode draad in ‘Mooi doodliggen’ en ik begrijp niet wat het toevoegt aan het verhaal, liever had ik iets meer uitdieping van de personages gezien, meer achtergrondinformatie over Haandrikman bijvoorbeeld. Het verleden en heden wisselen elkaar naadloos af in ‘Mooi doodliggen‘ waardoor het boek snelheid blijft houden, al blijf ik verzanden in de stukken over het ‘navelpluis’.

Spelen met taal
Van der Heijden speelt zoals altijd met taal, op pagina 98:

Portoegaj (Oekraïense geheime dienst) laat Moerasko documenten zien die zijn aangetroffen op de laptop van een tussenpersoon, daartussen zit een paspoort uit de tijd dat Moerasko vierentwintig jaar oud was.

De dood leek opeens dichterbij dan destijds in Moskou, toen ik niet alleen bedreigd en achtervolgd werd, maar ook bij wijze van spreke van voorproef in elkaar getrimd. Het was de pasfoto die het ‘m deed – het portret dat de hitman straks intensief zou bestuderen alvorens me te grazen te nemen. Ik was inmiddels zestien, zeventien jaar ouder, maar leek er nog steeds op. De huurmoordenaar zou in één moeite door die jongen van vierentwintig in mijn doden.

En op pagina 269:

Natan, als enig overgebleven getrouwe, is me komen opzoeken onder de blote hemel van mijn besluiteloosheid.

Wetend dat het nieuwsbericht dat aanleiding was voor de opening van deze roman op 30 mei bekend werd gemaakt (de dood van de Russische journalist Arkadi Babtsjenko is in scène gezet) en wetend dat ‘Mooi doodliggen’ uitkwam in november, betekent dat dit boek in een recordtempo geschreven is, sommige zinnen zijn nét niet vloeiend maar door het gebruik van actualiteit vergeef ik het Van der Heijden direct.

De actualiteit, de complexiteit van de internationale verhoudingen, fake news en de complotten maken van ‘Mooi doodliggen’ bijna een avonturenroman, een aanrader!


Mooi doodliggen – A.F. Th. van der Heijden – 2018 – 365 pagina’s –
Uitgever Querido – ISBN 9789021416434 – geleend via bibliotheek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: